Jim Morrison vs. Robert Smith

#

Jarenlang speelde het eerste van Hardenberg in dezelfde samenstelling, maar met dit seizoen is daar een einde aan gekomen. Om het kort samen te vatten: twee oude mannen eruit en twee jonge meiden erin.  Het zal eenieder duidelijk zijn dat Hardenberg er zwaar op vooruit is gegaan! Toch moest ik maar enigszins voorzichtig zijn met het propageren van dit soort ontwikkelingen, want anders word ik voor ik het weet zelf het team uit geknikkerd.

Voor de wedstrijd tegen Assen 2 hadden we twee invallers nodig. Ooit hadden we een seizoen waarin we maar 1 invaller nodig hadden voor alle 9 wedstrijden, nu verdubbelden we dit aantal in slechts 1 luttele wedstrijd. Vrolijk plunderden we het tweede, met als gevolg dat het tweede een speler tekort had. Personeelstekorten, je ziet het tegenwoordig werkelijk overal, ook bij de schaakclub Hardenberg.

Mijn tegenstander trad aan in een shirt van The Cure. Zelf had ik een shirt aan van The Doors en de oplettende lezer zal begrijpen dat ik me meteen totaal geen zorgen meer maakte. The Cure is een prima band, maar de genialiteit en het charisma van Jim Morrison, daar kan helemaal niemand tegenop, ook Robert Smith niet.

Na de 27e zet van zwart hadden we de volgende stelling op het bord

 

We zien hier op c1 de nogal treurige verschijning van Robert Smith, tegenover Jim Morrison op c4. Jim manifesteert zichzelf hier als een volbloed Arabier. Zo weten we meteen ook waar de inspiratie voor de song “Killing an arab” vandaan komt.  De partij duurde niet lang meer, na 28. Kd3 Pxe5+ hield wit er meteen mee op. Niet onterecht, want hoewel de achterstand slechts 1 pion bedraagt, geeft de computer al ruim -4.

Het hele team werd kennelijk geïnspireerd door de vrij rondzwevende geest van Jim, want we wonnen met 7 – 1. Hoewel ik lang niet alles heb meegekregen, had ik niet de indruk dat er gestolen punten tussen zaten. Voortaan dus altijd dit shirt aan en uiteraard nooit wassen ook!

Richard