Zoals de geest van hierboven ons leert geloven was de geest van beneden de verhoorder van gebeden. ‘De Kraken’, het mythologische diepzeemonster uit noord Europese folklore, besloot eens te meer, via het bewustzijn van SVH 3, aan de oppervlak te verschijnen. Tijdens de warme zomer was deze gemoedstoestand in een diepe slaap vervallen. Onlangs sliep het beest drie keer door de wekker, waardoor het derde was afgezakt naar de diepste krochten van de eerste klasse. Na de gevoelsmatig eeuwig durende zoektocht, verscheen dan opeens een glimp. Vanuit de schaduw werden de beginnende contouren van de acht machtige tentakels langzaam maar zeker weer zichtbaar. Direct reflecteerde dit in een verbeterde oog-hand coördinatie bij enkele schakers. Het decibel rijke welkomstwoord van aanvoerder Gerwin was als de inkt die het zicht van het zwarte paard op voorhand vertroebelde. De paniek resulteerde in een geweldige openingsblunder op het tweede bord, waardoor Edgar na een half uur spelen het eerste punt binnenhaalde. Ook op het laatste bord werd de toevallige vrijgevigheid, door Gerwin in dit geval, gretig in ontvangst genomen. Rutger was hevig gebiologeerd door de wispelturigheid van de staat van het paard. In een kansloos verloren stelling besloot hij wonderwel tot remise. Arie ging voor een kunsttukje. Hij stuurde zijn dame richting tegenstanders koning. Deze kon de verleiding niet weerstaan en opende korte tijd de poort. Arie stuurde zijn stukken onomzichtig door de minimale opening en vermorzelde daarna, voor volk en vaderland, alles wat op zijn pad kwam.
Ook Dinand had de geest ontvangen en snelde in galop langs tegenstander Tom Hop. Bernard liet de teugels iets te veel vieren. Hij wist zich nog lang vast te klampen maar werd uiteindelijk hard uit het zadel geslingerd. Mark, toch al wat minder bijgelovig, zat duidelijk op een andere golflengte. Zijn tentakel leek uit de kom geschoten en hij moest dan ook regelmatig navragen of stukken daadwerkelijk op desbetreffende velden terecht waren gekomen. Helaas voor hem een negatief resultaat. Marten echter, liet er op bord 5 geen misverstand over bestaan. Hij zette zijn zuignappen vacuüm, trok zijn tegenstander onder, en liet pas los nadat het zwarte paard was gestopt met ademen. Met een 5,5-2,5 overwinning keerde de octopus vervuld terug naar haar spelonk, geduldig wachtend op haar volgende prooi.